Prachtvinken

Geschreven door Didi Thormann
In samenwerking met UlmerVerlag
Prachtvinken

De juiste manier om prachtvinken te houden

Prachtvinken, de sociale vogels, voelen zich het meest op hun gemak in een kleine groep en met veel bewegingsruimte.

Het juiste onderkomen

Vaak worden de 130 verschillende soorten die tot de groep prachtvinken behoren in te kleine kooien gehouden, omdat hun eigenaar denkt dat het kleine vogeltje maar weinig plaats nodig heeft. Bij soorten die graag bewegen zoals bijvoorbeeld de Neochmia uit Australië is dit echter niet het geval. Voor hun is een kamervolière, die is uitgerust met potplanten, het meest geschikt. In de zomer zijn ze blij met een buiten volière met struikjes. Dit zijn overwegend kooien die helemaal uit metaal bestaan met een aparte onderkant die men eruit kan trekken. De grond wordt bedekt met normaal verkrijgbaar vogelzand. In het ideaalgeval kan men het eet- en drinkbakje van buitenaf vullen. Ronde kooien zijn ongeschikt. De grootte is veel belangrijker. De kooi moet minstens 100 x 40 x 70 cm zijn. Een kamervolière, waarin de vogels naar hartenlust kunnen rondvliegen past echter het beste bij deze soort.

De voeding van prachtvinken

Omdat niet bekend is hoeveel eiwitten, vitaminen, koolhydraten, vetten en mineralen prachtvinken nodig hebben, is het noodzakelijk om je een breed voedingsadvies te geven, zodat je genoeg keuze hebt. Voor de meeste soorten worden diverse gierstsoorten aangeraden. Omdat de vogels zich in de natuur voeden met graszaden, zou dit een goed alternatief moeten zijn. Een ander bestanddeel van het voedsel is een grassoort die kanariegras genoemd wordt. Deze zaden bevatten veel olie en nogen alleen in kleine porties gegeven worden. In de warme zomermaanden kan men het voedsel aanvullen (onbespoten!) met paardenbloemen, weegbree, weidegras en zuring. Takken met bladluizen erop zijn een prima afwisseling en worden onmiddellijk opgegeten. Tot slot moet er ook zachtvoer aangeboden worden, dat bestaat uit eierbiscuit, wat poedermelk en gekookt ei.

Noodzakelijke verzorging

Door ruwe natuurlijke takken is het vaak niet nodig om de klauwen te knippen. Bij sommige soorten moet men echter een handje helpen. Gebruik hiervoor eerst een scherp nagelknippertje en aansluitend een nagelvijl. Het is van groot belang om te letten op de bloedvaten, die door twee derde van de klauwen lopen. Als er toch een keer een ongelukje gebeurt, zet de vogel dan onmiddelijk terug in zijn kooi en geef hem rust. Normaliter gaat een kleine wond vanzelf dicht. Uit voorzorg kun je ook bij de dierenarts bloedstelpende watten krijgen. Alleen eten en drinken geven is niet genoeg! Voor de vogels is een schone omgeving van belang. Het gaat in eerste instantie om bodembedekking van de kooi, die elke week ververst moet worden. Vieze takken moeten worden schoongemaakt of vervangen worden. Ook het badhuisje is alleen leuk als het water vers is. Hetzelfde geldt voor drinkwater. Leidingwater is meestal voldoende. Het dagelijkse voedsel wordt in het ideaalgeval in verschillende bakjes aangeboden, zodat ze altijd dat kunnen eten wat ze graag willen.

Meest gelezen artikelen

Afghaanse Windhond

Al duizenden jaren geldt de Afghaanse Windhond in hun oorspronkelijke land van herkomst, Afghanistan, als kostbaarheid. Ook vandaag de dag zijn de langharige lopers voor veel hondenliefhebbers over de hele wereld iets bijzonders.

Cane Corso

Soeverein en gelaten – zo komt een evenwichtige Cane Corso Italiano over. Officieus is het uit Zuid-Italië afkomstige ras ook bekend onder de naam "Italiaanse Mastiff" of “Italiaanse Molosser”. Buiten Italië wordt het ras steeds bekender. Het ras is vooral geschikt voor sportieve baasjes met veel plaats en hondenervaring.

Shiba Inu

De pluizige vacht en de grootte maken van de Shiba Inu in eerste instantie een aantrekkelijke metgezel voor veel hondenliefhebbers. Maar het samenleven met de Japanse hond vereist kennis over hondenopvoeding. Je moet het ook leuk vinden om samen met je hond te bewegen.