23 april 2018 - Updated 23 mei 2018

Chinchilla

Chinchilla

De kleine immigrant uit Zuid-Amerika

Ze zijn klein en schattig, de Zuid-Amerikaanse immigrantjes. Met hun wollige vachtje, de lange oren en de pluizige staart als wapens hebben ze al snel menig mensenhart veroverd. Maar niet alle knaagdieren zijn hetzelfde. Vooral voordat de chinchilla wordt gekocht moeten geïnteresseerden zich uitgebreid laten informeren over voer, het houden en de gewoonten van de diertjes om vast te kunnen stellen of de speciale behoeften en het gedrag van deze knaagdiertjes met de eigen wensen overeenkomen. Daarvoor is het belangrijk om iets over hun afkomst en hoe ze in het wild leven te leren.

Soorten chinchilla’s

Er zijn twee soorten Chinchilla’s: de kort- en langstaartige chinchilla’s. Alle pogingen om de kortstaartchinchilla te temmen zijn mislukt. Zo zijn de langstaartchinchilla’s de voorouders van onze huisdiertjes. Oorspronkelijk waren chinchilla’s alleen in de barre regio’s van de Zuid-Amerikaanse Andes te vinden, lang voordat er in Europa met hun fokken is gestart. Terwijl de kortstaartchinchilla’s in de hogere gebieden van de Andes leven, zo’n 3500 tot 4000 meter boven de zeespiegel, zijn de langstaartchinchilla’s al op een hoogte van 1000 tot 2500 meter te vinden.

De natuurlijke leefomgeving

In het Andesgebergte heerst een droog, woestijnachtig klimaat met erg weinig neerslag en lage luchtvochtigheid. De dieren hebben daar grote temperatuurschommelingen te verduren.

Deze vluchtdieren slapen overdag in rotsspleten, in holletjes, gaten in de grond of onder dicht struikgewas. Ze voeden zich in de schemering of ’s nachts.

Hun natuurlijke dieet is naar aanleiding van de plaatselijke levensomstandigheden voedingsstoffenarm en rijk aan ruwe celstoffen. In de natuur voeden deze pluisstaartjes zich met wortels van bepaalde cactussoorten en het valfruit hiervan, zaden van bepaalde struiken, bloesem en verschillende grassoorten. Water krijgen ze op de vroege ochtend binnen door dauw van verschillende bladeren en de onderkant van cactussen op te zuigen.

Voor deze uitstekende springers en klimmers is een dagelijks zandband een absolute noodzaak om hun vacht te verzorgen.

Eisen van een chinchilla als huisdier

Voordat een chinchilla in huis gehaald wordt, moeten toekomstige baasjes nagaan, of ze thuis een kooi neer kunnen zetten die groot genoeg is, omdat de springers en klauteraars heel veel beweging nodig hebben.

Bovendien leven de diertjes in het wild in grote families, daarom zouden ze eigenlijk nooit alleen gehouden mogen worden.

Aangezien de diertjes overdag slapen, is een rustige omgeving erg belangrijk. De chinchillakooi staat het best in de buurt van een raam, maar de chinchilla’s mogen niet blootgesteld worden aan direct zonlicht of directe tocht.

Chinchilla’s zijn van nature nachtdieren en schuw en hierdoor niet geschikt voor kinderen. In het wild worden chinchilla’s 10  tot 15 jaar oud, als huisdieren kunnen ze zelfs een leeftijd van 18 tot 22 bereiken.

Chinchillavoer en nog veel meer voor chinchilla’s vindt je in de zooplus-knaagdierenshop!

Meest gelezen artikelen

Cavia

Anja Reutter helpt cavia’s in nood en beantwoordt in dit artikel de meest gestelde vragen over de cavia.

Siberische grondeekhoorn

Het Siberische grondeekhoorntje geniet in de huisdierbranche steeds meer populariteit. Juist vanwege zijn springerigheid, de knoopoogjes en zijn schattige snoetje doet het beestje de harten van steeds meer mensen sneller kloppen. Maar deze kleine huisgenootjes zijn moeilijker om te houden dan op het eerste gezicht lijkt.

Prairiehonden

Prairiehonden horen eigenlijk nog steeds bij de onbekendere huisdieren. Maar sinds kort stijgt hun populariteit steeds meer, en deze robuuste knaagdiertjes trekken de Nederlandse huishoudens in.