15 augustus 2018

Zebra Pleco

Geschreven door Korinna Hovorka
Zebra Pleco

Een ster aan de aquariumhemel

Toen deze harnasmeerval met zijn kekke strepen in 1989 voor het eerst werd ingevoerd, kreeg hij het nummer L46 toebedeeld. Hij was nogal opzienbarend onder aquariumenthousiastelingen, wat niet in de laatste plaats voor de nog steeds flinke prijs voor de dieren heeft gezorgd.

Omstandigheden

Deze meerval, uit de Braziliaanse Rio Xingu, stelt niet zulke hoge eisen aan de waterkwaliteit als doorgaans aangenomen wordt. Natuurlijk moet er gelet worden op waarden zoals nitraat en nitriet, maar dat zou bij alle aquariumvissen vanzelfsprekend moeten zijn. De Zebra Pleco heeft een voorliefde voor zacht en licht verzuurd water (KH rond de 4, pH onder de 7).

En wat eten ze?

De Hypancistrus zebra zijn carnivoren. Erg smakelijk zijn rode muggenlarven, zowel levend, bevroren of als gelei (z.B. Tetra Fresh Delica). Ook ander dierlijk voer wordt graag verorberd. Aangezien de L46 ook overdag actief zijn, kun je ze de hele dag voeren, niet zoals bij andere meervallen alleen kort voordat je de aquariumverlichting uitschakelt. Af en toe mag het voer met speciale vitaminen worden aangevuld, zoals bijv. JBL Avitol of sera Fishtamin.

Kweek

Terwijl voor het houden van deze vissen temperaturen van rond de 24°C al genoeg zijn, zijn voor de kweek hiervan beduidend hogere temperaturen van minstens 28°C nodig. Bovendien is er een krachtige stroming nodig, die indien mogelijk de broedholen doorstromen die je in het aquarium heeft ingebracht. Als broedhol is eigenlijk alles van kokosnoten tot bloempotten geschikt, bij voorkeur met smalle cilinders. Als de vissen een paartje hebben gevormd, legt het vrouwtje een paar verassend grote eitjes, met een doorsnede van ca. 5 mm. Bij een groot vrouwtje kunnen dit wel twintig stuks zijn, meestal zijn dit er echter minder dan tien. Direct nadat de eitjes gelegd zijn wordt het vrouwtje uit het holletje verdreven, en bewaakt het mannetje de eitjes in zijn eentje. De ontwikkeling van de jonge meervalletjes duurt met ca. zeven dagen relatief lang, daarnaast blijven ze na het uitkomen nog ca. twee weken in het broedhol, voordat ze de vrije waterwereld inzwemmen en dan met Artemia gevoerd kunnen worden.

Het kleine verschil

De geslachten van de L46 zijn relatief moeilijk uit elkaar te houden. De mannetjes zijn meestal wat meer gezet, hebben een minder hoekige kop en zijn ook wat groter dan de slechts 9 cm grote vrouwtjes. De gepantserde schubben (Odontoden) op het kieuwdeksel zijn bij de mannetjes duidelijk langer dan bij de vrouwtjes. Bovendien hebben de mannetjes extra Odontoden op de eerste borstvin, die bij de vrouwtjes volkomen ontbreken. Het patroon van de vissen geeft overigens helemaal geen informatie over het geslacht.

Meest gelezen artikelen

Borstelneus (Antennemeerval)

Borstelneuzen – of antennemeervallen – zijn degelijke en vreedzame vissen, die erg goed met andere vissoorten uit het Amazonegebied kunnen opschieten. Natuurlijk moet er toch met het één en ander rekeningen worden gehouden, zodat de dieren ook lekker in hun schubben zitten.

Clownvis (Annemoonvis)

Hoewel deze vis ook wel bekend staat onder de naam anemoonvis, is die laatste naam eigenlijk de aanduiding van het geslacht Amphipiron. De twee soorten lijken heel erg op elkaar, maar moeten biologisch gezien uit elkaar worden gehouden: enerzijds de driebandanemoonvis (Amphiprion ocellaris), die het bekendste is, anderzijds de perculaclownvis (Amphiprion percula). De anemoonvisjes zijn van nature gevestigd in de Stille en Indische Oceaan en zijn niet met uitsterven bedreigd.

Axolotl

Sinds een paar jaar geleden is de Mexicaanse salamandersoort Axolotl een regelrechte trend. De vriendelijke blik op zijn gezicht en de opvallende kleuren maken het dier tot een echte blikvanger in ieder huis. Hoewel de axolotl als erg exotisch wordt gezien,  is het diertje relatief makkelijk te verzorgen. In dit artikel kun je alles over deze vissensoort leren.