Urinewegaandoeningen bij katten

Urinewegaandoeningen bij de kat

Urinewegaandoeningen bij de kat

Onze huiskatten mogen dan wel fysiek en mentaal op hun wilde voorouders lijken, maar ze hebben zich ondertussen tot op zekere hoogte aan het samenleven met mensen aangepast. Een dieet dat bestaat uit kant-en-klaar voer, doelbewuste selectie voor de kattenfok en infecties hebben een onprettig gevolg: huiskatten lijden aan veel aandoeningen die bij wilde dieren onbekend zijn. Zoals urinewegaandoeningen bij katten.

Urineweginfecties kunnen veel oorzaken hebben, de symptomen lijken vaak op elkaar. Het opvallendste symptoom: het uitscheiden van urine is pijnlijk voor de kat, hij vertrekt het gezicht of miauwt bij het bezoek aan de kattenbak. Misschien wordt de kattenbak wel helemaal gemeden en moet de kat dan de behoefte buiten het toilet doen. Urineweginfecties worden snel een chronisch probleem, waar kat en dierenvriend last van hebben – daarom is het belangrijk dat de dierenarts al bij de eerste symptomen opgezocht wordt. Deze kan jouw kat van kop tot teen onderzoeken en de oorzaak van de pijn in kwestie zo goed mogelijk opsporen. Een urinetest biedt zekerheid.

Oorzaak van urinewegaandoeningen bij katten

Een bacteriële infectie is de vaakst voorkomende oorzaak van een aandoening aan de urinewegen en is een vaak terugkerend probleem. In een chronisch ziekteverloop kunnen er kristallen in de blaas gevormd worden, die zich samen kunnen voegen tot blaasgruis of blaasstenen. Deze irriteren de blaaswand. Een pijnlijke aandoening voor iedere kat, maar die vooral voor katers levensgevaarlijk kan zijn: ze hebben namelijk van nature erg smalle urinewegen en deze kunnen door de gevormde kristallen helemaal worden afgesloten. Als een kat alleen droogvoer eet en daarnaast weinig vocht opneemt, kan het ontstaan van kristallen versnellen.

Diagnose

De dierenarts zal met een speciaal teststrookje de pH-waarde van de urine meten. Bij het ontstaan van blaasstenen speelt de pH-waarde van de urine een grote rol – is deze te basisch, te hoog, neemt het risico op blaasgruis en blaasstenen drastisch toe. Microscopisch onderzoeken van de urine helpt bovendien bij het opsporen of juist uitsluiten van kristallen. Zitten er toch kristallen in de urine, moet een echo-onderzoek uitsluitsel bieden over of er in de blaas blaastenen zitten. Met behulp van een bacteriologisch onderzoek in het laboratorium kunnen infecties worden uitgesloten. Deze komen bij jonge katten niet zo vaak voor, maar aandoeningen zoals diabetes, chronisch nierfalen of een overactieve schildklier kunnen hier aan bijdragen. Een bloedonderzoek kan bovendien informatie bieden over het algemene functioneren van de nieren.

Behandeling voor urinewegaandoeningen bij katten

Hoe een urineweginfectie precies wordt behandeld hangt af van de precieze diagnose. Bij een bacteriële infectie zijn antibiotica vaak de enige oplossing. Middeltjes die de kramp verlichten kunnen helpen tegen een vergrote drang om te urineren.

Wanneer er al kristallen in de urine te vinden zijn, is het belangrijk dat de voeding wordt afgestemd op de bijzondere behoeften. De pH-waarde van de urine moet worden verlaagd – dit kan met behulp van een speciaal soort voer voor nieraandoeningen, veel kattenvrienden hebben ook wel goede ervaringen met rauw voer. Het is in dit geval extra belangrijk dat de kat genoeg vocht binnenkrijgt. Aangezien ze van oorsprong woestijndieren zijn, zoeken katten niet erg vaak de waterbak op, ze nemen een groot deel van hun vocht juist via hun eten op. Juist als de kat droogvoer krijgt vermindert de hoeveelheid urine, de urine wordt basisch en het risico op blaasstenen en -gruis stijgt samen met de pH-waarde. Drinkfonteintjes en waterschaaltjes verdeeld over het huis kunnen jouw kat helpen aansporen om te gaan drinken.

Stress

Als er ondanks al het onderzoek geen fysieke oorzaak voor de symptomen is gevonden, luidt de diagnose vaak ‘idiopathische cystitis’. Als jouw kat optimaal wordt gevoerd en er geen sprake is van blaas- of nierstenen of infecties, zou je kunnen denken aan stress als oorzaak. Katten zijn gevoelige dieren en zijn uitermate gevoelig voor veranderingen in hun leefomgeving – of het nu om een nieuwe kat in het huis gaat, een nieuwe partner of een verhuizing. Chronische stress heeft negatieve invloed op het immuunsysteem en kan tot symptomen leiden die schijnbaar geen oorzaak hebben.

Vooral bij een bestaande onzindelijkheid kan het helpen om de positie van de kattenbak eens goed onder de loep te nemen. Katten moeten zich op hun kattenbak helemaal veilig voelen. Om deze reden hebben veel dieren liever een open kattenbak dan een gesloten toilet met kap. De bak op een rustige plaats neerzetten kan helpen bij het zorgen voor een veilig gevoel. Als je meerdere katten heeft, raden wij je sterk aan om ervoor te zorgen dat het aantal kattenbakken overeenkomt met het aantal katten plus één. Bij twee katten heb je dan dus drie kattentoiletten nodig, bij drie katten vier enzovoort. Zo kan iedere kat altijd het toilet bezoeken, zonder dat hij of zij zich bedreigd voelt.

Wij wensen jou en jouw kat het allerbeste!

Onze meest behulpzame artikelen
Wormen bij katten zijn een akelig hoofdstuk in het leven van een kat, en van zijn of haar baasje.
De geslachtsdelen van vrouwtjes- en mannetjeskittens zijn minder goed uit elkaar te houden dan bij volwassen katten. Zelfs experts zoals dierenartsen maken zo nu en dan fouten bij het bepalen van het geslacht van je huisdier. In dit artikel lees je alles over: het geslacht van een kitten bepalen. Is het een jongetje of een meisje?