De Ierse Wolfshond behoort tot de grootste honden ter wereld. In het middeleeuwse Ierland werd hij ingezet voor de jacht op wolven en beren, tegenwoordig is hij uitsluitend een gezinshond. Ondanks zijn imposante formaat is deze windhond erg zachtaardig en aanhankelijk. Helaas is de vriendelijke reus ook behoorlijk vatbaar voor ziektes en heeft hij een relatief lage levensverwachting. Past een Ierse Wolfshond bij mij en welke eisen stelt hij aan zijn verzorging en huisvesting? Alles wat u moet weten leest u in het volgende artikel.
“Is dat een pony?” Opmerkingen als deze zijn tijdens wandelingen met een Ierse Wolfshond geen uitzondering. Geen wonder, met een gemiddelde schofthoogte van 81 tot 86 cm trekt dit rashond alle aandacht – of hij dat nu wil of niet. De verder zo bescheiden Irish Wolfhound behoort tenslotte tot de grootste honden ter wereld.
Volgens de rasstandaard bedraagt zijn minimale grootte 79 cm voor reuen. Teven zijn met een grootte van minimaal 71 cm iets kleiner. Het record ligt op een schofthoogte van 106 cm. Uiteraard brengen deze enorme viervoeters ook flink wat gewicht op de weegschaal. Reuen wegen minimaal 54,5 kg, teven minimaal 40,5 kg.
Ruwharige windhond met veel verschillende kleuren
Ondanks zijn indrukwekkende grootte en aanzienlijke gewicht oogt deze Ierse rashond nooit log. Als typische windhond heeft hij een slanke lichaamsbouw met droge spieren en een diepe borstkas. In verhouding tot zijn formaat zijn de zogenaamde rozenoren, die vrij ver naar achteren op zijn smalle schedel zitten, eerder klein.
De vacht van de Wolfhound is ruw en hard (stug) en is toegestaan in de volgende kleuren:
Wit
Grijs
Zwart
Reebruin
Rood
Gestroomd
De Irish Kennel Club accepteert daarnaast elke kleurvariatie die ook bij de Deerhound voorkomt.
Karakter van de Ierse Wolfshond: zachte reus met een groot hart voor het gezin
Lekker op de zachte bank liggen en dicht tegen zijn baasje aankruipen – zo voelt de Irish Wolfhound zich het prettigst. Daarbij vergeet deze zachte reus graag dat hij een van de grootste honden ter wereld is en geen kleine schoothond.
Zijn wat onstuimige aard zorgt er niet alleen voor dat vazen omvallen, maar soms ook minder stevige gezinsleden. Toch is de Ierse Wolfshond in wezen een ontzettend lieve hond, die weinig meer nodig heeft dan de nabijheid van zijn gezin.
Moedige, sociale viervoeter
Het ras is erg mensgericht en aanhankelijk. De Wolfshond zoekt steeds weer oogcontact met zijn vertrouwde persoon om zeker te weten dat hij voldoende aandacht krijgt. Alleen buiten in een kennel leven is voor deze sociale honden dan ook geen optie. Ze zijn dol op kinderen en genieten ervan als het hele gezin samen is.
Zelfs vreemden benadert de Wolfshond open en vriendelijk – tenminste zolang ze goede bedoelingen hebben. Dankzij zijn gevoelige en waakzame aard merkt hij snel wanneer iemand slechte bedoelingen heeft tegenover zijn gezin en springt hij er in dat geval moedig tussen. Als pure waakhond is hij door zijn gebrek aan scherpte echter minder geschikt. Al geldt ook: welke dief wil nu het geduld van deze viervoetige reus op de proef stellen?
De vriendelijke reus heeft zowel lichamelijke als mentale uitdaging nodig om gezond te blijven.
Activiteit: onderschat zijn behoefte aan rennen en jagen niet
De innerlijke rustdie deze imposante rashond uitstraalt, is opmerkelijk. Hij vraagt weinig, is geduldig en past zich moeiteloos aan verschillende dagelijkse situaties aan. Toch moet de aangeboren evenwichtigheid van deze Ier niet verhullen dat deze hond oorspronkelijk een jager en hardloper was.
Als jacht- en windhond heeft hij daarom nog altijd een behoorlijk sterke behoefte aan beweging en een niet te onderschatten jachtinstinct. Tijdens zogenoemd “coursing”, bij windhondenraces of op speciale terreinen kan deze behoefte aan snelle, vrije sprints goed worden vervuld. Tijdens wandelingen en gezamenlijke fiets- of paardrijtochten kunt u hem beter aan de lijn houden, omdat zijn jachtinstinct zomaar de overhand kan nemen.
Consequente opvoeding vanaf het begin
Alleen al vanwege zijn grootte en zijn jachtinstinct is een consequente en liefdevolle opvoeding bij de Ierse Wolfshond onmisbaar. Leert uw hond al vroeg de belangrijkste commando’s, dan kunt u hem later ook meer vrijheid geven.
Een Wolfshond die betrouwbaar op uw terugroepcommando reageert, kan in bepaalde (toegestane) gebieden eerder loslopen dan een hond die dit commando maar af en toe opvolgt.
Zijn Ierse Wolfshonden moeilijk op te voeden?
Verwacht van dit ras in elk geval geen blinde gehoorzaamheid. Ondanks zijn mensgerichte karakter toont de intelligente en zelfbewuste Irish Wolfhound soms een zekere eigenwijsheid.
Daardoor kan het soms wat langer duren voordat hij op commando’s reageert. Wie echter iets van hondenopvoeding begrijpt en zijn Wolfshond met de nodige consequentie, liefde en geduld behandelt, zal veel plezier beleven aan dit vredelievende ras.
Voeding: het juiste voer voor de XL-hond
Wat maakt gezond hondenvoer eigenlijk gezond? Is droogvoer beter dan natvoer? Is BARF beter dan zelfgekookte voeding? De meningen over de juiste voeding voor honden zijn net zo uiteenlopend als de schappen met dierenvoer in de supermarkt. Daarbij is niet zozeer de voedingsvorm doorslaggevend, maar vooral wat er wel en niet in het hondenvoer zit.
Zoals alle honden hebben ook Wolfhounds in de eerste plaats eiwitten nodig, aangevuld met groenten, rijst, aardappelen of pasta. Let daarom altijd op een optimale samenstelling van het voer: veel hoogwaardige eiwitten, groenten en slechts weinig granen – ongeacht of u zelf kookt of kant-en-klaar voer geeft.
Hoeveel eet een Irish Wolfhound?
Een zo grote hond als de Irish Wolfhound eet natuurlijk meer dan een kleine teckel. Toch geldt ook voor hem: hoe voedzamer zijn voer is, hoe minder hij nodig heeft. Het gaat niet om de hoeveelheid, maar om de kwaliteit.
Goed voer dekt de voedingsbehoefte van de hond optimaal. Die hangt minder af van het hondenras dan van individuele factoren zoals leeftijd, gewicht, grootte en activiteitsniveau. Zo heeft een Hound die erg sportief wordt gehouden natuurlijk meer energie nodig dan een hond die als gezinshond alleen minimale beweging krijgt. Ook heeft een puppy een andere samenstelling van het voer nodig dan een volwassen hond.
Hoe kleine Wolfshonden gezond groot worden
Omdat Wolfshonden van nature erg snel groeien, mag hun groei niet extra worden gestimuleerd door een te hoge energie-inname. Een te snelle groei in de eerste maanden leidt later namelijk niet zelden tot pijnlijke gewrichtsproblemen. Ook een verkeerde calcium-fosforverhouding in het voer kan de botgroei van de jonge hond negatief beïnvloeden.
Naast de juiste samenstelling van het voer kunt u nog meer doen voor de gezondheid van uw Wolfhound: vermijd vooral tijdens de groeifase traplopen of andere abrupte bewegingen, die de hond overbelasten en later eveneens aandoeningen aan botten en gewrichten kunnen veroorzaken.
Kleinere porties, in hoogte verstelbare voerbakken
Omdat Hounds, net als veel grote honden, gevoelig zijn voor de gevaarlijke maagtorsie, moet u bovendien zorgen voor voldoende rust na de maaltijden. Aanbevolen wordt ook om de dagelijkse voerrantsoen te verdelen over ongeveer twee tot drie (kleinere) maaltijden.
Daarnaast zijn in hoogte verstelbare voerbakken praktisch, omdat ze meegroeien met de snelle groei van het ras en voorkomen dat de hond tijdens het eten te ver moet bukken en een ongunstige houding moet aannemen.
Verzorging: wat heeft de Ierse Wolfshond nodig?
Door het rustige karakter van de Irish Wolfhound accepteert hij veel van wat zijn baasje aanbiedt met stoïcijnse kalmte – of het nu om voer, dagelijkse beweging of andere leefomstandigheden gaat. Zelfs ziektes verdraagt hij – vaak totdat het te laat is. Vertrouwen op het feit dat de hond wel laat merken als er iets mis is, kan bij dit ras ernstige gevolgen hebben.
Let er daarom zelf op dat uw hond het juiste voer krijgt en dat hij voldoende beweging krijgt die past bij zijn jacht- en windhondennatuur. Let bovendien goed op of u veranderingen in zijn gedrag, zijn bewegingen of zijn lichaam opmerkt (bijvoorbeeld gewichtsverlies of gewichtstoename). Dit kunnen eerste signalen van ziekte zijn en moeten door een dierenarts worden onderzocht.
Verhaart de Ierse Wolfshond veel?
Ook veranderingen in de vachtstructuur kunnen wijzen op verkeerde voeding of bepaalde ziektes. Hoewel de vachtverzorging van de ruwharige Wolfshond erg eenvoudig is en af en toe borstelen volledig voldoende is, moet u uw hond altijd goed in de gaten houden. Overmatig verharen hoeft u bij dit ras niet te vrezen.
Gezondheid: hondenreus met een lage levensverwachting
Zoals (bijna) alle reuzenrassen is ook de Irish Wolfhound helaas sterk belast met gezondheidsproblemen. Het fokken van steeds grotere en snellere honden heeft ertoe geleid dat de gezondheid van het ras naar de achtergrond is verdwenen. Daardoor ligt de gemiddelde levensverwachting van Wolfshonden tegenwoordig op slechts zes tot zeven jaar.
Volgens een in 2005 gepubliceerde studie wordt slechts negen procent van alle Wolfshonden tien jaar of ouder. Het merendeel sterft vóór de leeftijd van acht jaar, sommige worden zelfs maar vijf jaar oud. Deze relatief lage levensverwachting heeft gelukkig veel fokkers aan het denken gezet. Bij serieuze fokkers staat de gezondheid van het ras tegenwoordig weer op de eerste plaats.
Welke ziektes komen vaak voor bij Irish Wolfhounds?
Bij de Irish Wolfhound staan vooral hartziekten, botkanker, maagtorsie en epilepsie op de voorgrond. Natuurlijk krijgt niet iedere Ierse Wolfshond een van deze ziektes. Toch is het risico vergeleken met andere, gezonde hondenrassen nog steeds vrij hoog. Daarom is het des te belangrijker om de fokker zorgvuldig te kiezen.
Heupdysplasie komt daarentegen minder vaak voordan men bij zo’n grote hond zou verwachten: in de evaluatie van de OFA-database behoort het ras met ongeveer 4,5 procent getroffen honden tot de 15 rassen met het laagste HD-percentage. Daarom heeft de Duitse Windhundzucht- und Rennverband (DWZRV) de verplichte HD-röntgencontrole voor foktoelating in 2022 stopgezet. Verplicht is daar tegenwoordig in plaats daarvan de echografie van het hart.
De Ierse wolfshond bereikt helaas maar zelden een hoge leeftijd.
Geschiedenis: een van de oudste rassen ter wereld
De Ierse Wolfshond behoort niet alleen tot de grootste hondenrassen ter wereld, maar ook tot de oudste. Net als bij zijn nauwe verwant, de Greyhound, liggen zijn oorsprongen waarschijnlijk in de Arabische wereld. Archeologische vondsten bewijzen dat er in het oude Egypte al grote windhondachtige honden bestonden, die in de derde eeuw voor Christus met de Kelten naar Europa en de Britse eilanden kwamen.
In het oude en middeleeuwse Ierland waren de grote, sterke honden, die geschikt waren voor de jacht op wolven, beren, wilde zwijnen en elanden, erg geliefd. Bij de hoge adel, die als enige deze imposante jachthonden mocht bezitten, waren de zogenaamde Wolfhounds (wolvenjagers) in de middeleeuwen wijdverbreid. De Irish Wolfhound werd een statussymbool en een geliefd geschenk voor andere Europese koningshuizen.
Van statussymbool tot werkloze wolvenjager
Zoals veel jachthonden werd ook de Ierse Wolfshond getroffen door de uitvinding van vuurwapens. Geweren maakten jachthonden steeds overbodiger, waardoor de Wolfshond steeds zeldzamer werd. Om de laatste populatie te redden, werd halverwege de 17e eeuw een exportverbod uit Ierland ingesteld.
Toch bleef het ras achteruitgaan en gaf de uitroeiing van de wolf in Groot-Brittannië en Ierland rond 1800 het ras nog een extra klap. Midden 19e eeuw was het ras praktisch uitgestorven. Dat de Irish Wolfhound vandaag de dag nog als ras bestaat en erkend wordt, is te danken aan de Schot George Graham.
Redding van het ras
Graham kruiste de weinige nog levende exemplaren met Deerhounds, Doggen, Barsois en andere rassen. De daaruit ontstane “nieuwe”, iets krachtigere en grotere Wolfshond werd eind jaren 1870 voor het eerst op tentoonstellingen gepresenteerd en kort daarna door de British Kennel Club erkend.
Eind 19e/begin 20e eeuw kwamen de eerste fokdieren naar Noord-Amerika en het Europese vasteland, waar de populatie door de twee wereldoorlogen echter bijna volledig verloren ging.
Fokkerij en verspreiding vandaag de dag
Het aantal nieuwe nesten nam halverwege de 20e eeuw slechts langzaam weer toe, waarbij de meeste werden geregistreerd op de Britse eilanden en in Noord-Amerika. Hoewel de Irish Wolfhound vanaf de jaren 70 ook op het Europese vasteland weer vaker werd gefokt, is deze grote rashond buiten de Angelsaksische wereld nog altijd zeldzaam.
Bij het kiezen van een fokker speelt de gezondheid van de pups en ouderdieren een bijzonder belangrijke rol.
Aanschaf: waar u op moet letten voordat u dit ras koopt
Wie geïnteresseerd is in de aanschaf van een Irish Wolfhound, moet het onderwerp “ziekte” zeker niet onderschatten. Natuurlijk hoeft dit u niet van de aankoop van dit ras te weerhouden, maar bij de keuze van een geschikte fokker moet u extra aandacht besteden aan de gezondheid van de bloedlijn.
Ook als de fokker u verzekert dat zijn honden gezond zijn en de ouderdieren een gezonde indruk maken, moet u daar niet alleen op vertrouwen. Vraag naar de stamboom van de pups en let erop hoe oud grootouders, oudtantes en oudooms zijn geworden. Vraag de fokker bovendien specifiek naar de resultaten van de hartecho’s van beide ouderdieren. Een betrouwbare fokker laat u deze resultaten ongevraagd zien.
Maak daarnaast ook persoonlijk kennis met de fokker en overtuig uzelf ter plaatse van hoe belangrijk de gezondheid en het welzijn van de dieren voor hem werkelijk zijn.
Zo blijft uw Irish Wolfhound gezond
De verantwoordelijkheid voor de gezondheid van het ras ligt echter niet alleen bij de fokker. Ook als koper moet u zorgen voor de gezondheid van uw hond. Uiteindelijk bepaalt niet alleen het genetisch materiaal van een hond of hij later ziek wordt of niet. Ook de voeding, verzorging en huisvesting van het dier kunnen het risico op bovengenoemde ziektes vergroten of juist verkleinen.
Andere hondenrassen die u misschien leuk vindt
Houdt u van grote honden? Dan vindt u deze rassen misschien ook interessant:
Kort samengevat: de meest gestelde vragen over de Ierse Wolfshond
Hier vindt u antwoorden op veelgestelde vragen over de Ierse Wolfshond:
Is een Ierse Wolfshond geschikt voor beginners?
Dankzij zijn zachtaardige karakter kan een Ierse Wolfshond een goede hond voor beginners zijn, maar hij heeft wel een consequente opvoedingnodig. Dit ras is groot en kan, als het niet goed wordt getraind, ook zelfstandig en onstuimig zijn. Daarnaast is een goede socialisatie belangrijk om zijn zachte en vriendelijke karakter te stimuleren. Een vroege kennismaking met een hondenschool is altijd aan te raden.
Hoeveel beweging heeft een Ierse Wolfshond nodig?
Een Ierse Wolfshond heeft dagelijks voldoende beweging nodig om gezond en gelukkig te blijven. Minstens één tot twee uur per dag is wel nodig. Deze honden houden van wandelingen en kunnen ook deelnemen aan hondensporten zoals agility, maar mogen niet overbelast worden, vooral niet na het eten, om gezondheidsproblemen te voorkomen. Naast dagelijkse wandelingen hebben deze actieve honden ook mentale uitdagingnodig om verveling en gedragsproblemen te voorkomen.
Is een Ierse Wolfshond een waakhond?
Een Ierse Wolfshond is niet geschikt als waakhond. Hoewel hij zijn gezin beschermt en alert reageert bij gevaar, is hij van nature vriendelijk en nieuwsgierig tegenover vreemden. Zijn zachte en geduldige karakter maakt hem eerder tot een gezinshond dan tot een effectieve waakhond.
Is een Ierse Wolfshond een gezinshond?
Ja, een Ierse Wolfshond kan een uitstekende gezinshond zijn. Hij staat bekend om zijn vriendelijke en geduldige karakter, vooral in de omgang met kinderen en andere huisdieren. Hij is zachtaardig en toont veel genegenheid tegenover zijn gezin.
Profiel van de Ierse Wolfshond
Bijzonderheden:
De Ierse Wolfshond geldt als het grootste hondenras ter wereld en wordt omschreven als een “zachte reus”. Ooit werd hij gefokt voor de jacht op wolven en beren, maar tegenwoordig wordt hij vooral als gezinshond gehouden.
Karakter:
rustig, evenwichtig, vriendelijk, loyaal
Schofthoogte:
Reuen: 79-90 cm Teven: 71-79 cm
Gewicht:
Reuen: 54-59 kg Teven: 40-50 kg
Vacht:
relatief lang, ruw en stug
in grijs, gestroomd, rood, zwart, zuiver wit, reebruin enz.
Vachtverzorging:
weinig onderhoud, af en toe borstelen
Beweging:
grote bewegingsdrang, activiteiten bijvoorbeeld speurwerk of coursing
Groep 10: Windhonden Sectie 2: Ruwharige windhonden
Herkomst:
Ierland
Dit artikel is afkomstig uit het Duitse zooplus Magazine en is vertaald met behulp van kunstmatige intelligentie . De originele content is geschreven door specialisten uit de branche en herzien door ons redactieteam. Deze geautomatiseerde vertaling is niet door mensen bewerkt en wordt ter informatie beschikbaar gesteld.
“Een leven zonder een Mopshond is mogelijk, maar zinloos”, zei de Duitse komiek Loriot ooit. Ik ben het hier helemaal mee eens en voeg zelfs toe dat dat ook geldt voor een leven zonder paard, kat en konijn! Ik heb hart voor grote en kleine dieren en heb het geluk om over mijn passie te kunnen schrijven als freelance schrijver. Met mijn artikelen wil ik bewustzijn voor dierenwelzijn creëren en dierenliefhebbers handige tips geven.
Een Pinscher in kleinformaat? Vergis je niet! De Dwergpinscher is een ‘echt mannetje’. Wie op zoek is naar een leuk en gezellig schoothondje is bij de Dwergpinscher aan het verkeerde adres. Ondanks zijn grootte heeft de levendige familiehond een enorme drang naar sport en beweging en houdt zijn baasjes flink in beweging.
Soeverein en gelaten – zo komt een evenwichtige Cane Corso Italiano over. Officieus is het uit Zuid-Italië afkomstige ras ook bekend onder de naam "Italiaanse Mastiff" of “Italiaanse Molosser”. Buiten Italië wordt het ras steeds bekender. Het ras is vooral geschikt voor sportieve baasjes met veel plaats en hondenervaring.
De pluizige vacht en de grootte maken van de Shiba Inu in eerste instantie een aantrekkelijke metgezel voor veel hondenliefhebbers. Maar het samenleven met de Japanse hond vereist kennis over hondenopvoeding. Je moet het ook leuk vinden om samen met je hond te bewegen.
